Mehmet Alikişioğlu / Yazar

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Mehmet Alikişioğlu / Yazar

Kayıp aranıyor!

09 Temmuz 2016 Cumartesi 18:07

Nereden başlasan, başı belli değil işin. Türkiye yaz ve başla. Cumhuriyet nerde? Vallahi ben göremiyorum.
De ki; orada duruyor.
Başı kim?
Anayasal olarak; Başbakan. Nerede?
Bayram yapıyordur; neden yapmasın? Adam koskoca başbakan.
Bir futbol milli takımı var. Başı kim? Havalı bir adam, kasıntı, bilmiş, komik.Bilmediği dille esprik, saçmalıklar yapan,bir Mega-Low-Man.
Nerede? Yok, para sayıyordur. Yedi içti, gezdi tozdu. Var mı bir eksiği? Yok
Bir değil, bir çok üniversite var. Başı kim? Rektör.
Nerede, tatilde veya kayıplarda. Kayıp derken şöyle;
  Haliç’te  bir vakıf üniversitesine el koyup kayyum atayıp, atanmış ve personele maaş ödemeyen, arazi olmuş, bir rektör. Devletin memuru?
Yani devletin parası bitmiş olamaz. Para yoksa, rektör niye var?
Emir gelmiş oturmuş. Başka bir söz var mı? Var ama yazamam. Çünkü beni koruyacak, yasa  çok da onu uygulayacak hukuk yok.
Nerede bu okul? Yaz internete bak nerede? Tabak gibi orada. Aylardır maaş yok.  Ama okulda, öğrenim de aksama da yok. Nasılsa öyle işte!
Bir çok insan ölüyor. Şaka değil; ölüyor da ne oluyor?
Şehit oluyor veya kurban. Bak kardeşim; ben ikisi de olmak istemiyorum diyen de yok. Çünkü, özgürlük yok. Boş lafsa çok; adı da demokrasi.
Sorumlusu, onların veya yarın benim ve bizim ölmememizi sağlamakla görevli kim? Hepsi kayıp, hiç biri yok.
Yok ortalarda, bile olsalar, korkakça susmakla görevli.
Askerlik yan gelip yatma yeri değil; eyvallah. Ama şehitlik neden mecburi  kardeşim, hep garibana hep garibana.
Yok veya olmamalı.
Bombaları ülke toprağına gömmüşler, sorumlusu kim. Vali’den  başla ve devam et? Uzar gider.
Hiç bir tık diyemiyor. Ölüyoruz, öldürüyorlar, susuyoruz. Defalarca ölüyoruz, hergün, kahırdan ölüyoruz. Duygu çok. Ama akıl tutulmuş gibi, pençeli beylerin inlerinde.
Akıl nerede? Yerinde ama fonksiyonu yok. Bir garip bu ara Cumhuriyet’in kanlı toprakları bir dalga yok sanki bayrakta.
Bir de muhalefet partisi var. Yazmaktan bıktım, sıkıldım onlar sünepelikten vazgeçmedi. Yine kayıplar. Yok, hiç biri ortada yok.
Sanarsın ki koalisyon ortakları. Bahçeli zaten, aslan gibi ortak. Fakat diğeri, ne olduğu belli değil. Kemal Bey.
Nerede? Arada bul. Kayıp. Karanfil atıyor, kınıyor, mınıyor. Ama boş işler peşinde. Ciddi bir eylemleri yok, bu maaşlı siyasi adamların.
Ölüm dışında ciddiye alınacak, ne bir söz var; ne de bir uygulama.
Köprü, havaalanı, gazete, televizyon; nerden geliyor bu paralar; nereye kime gidiyor? Hiç birine cevap yok. Hukukta bunun en ufak yeri yok. Ahlak dersen o da kayıp, bilen yok.
Düğün açılış, kapanış, haykırış, nedeni belli.
“Ben de ben; ben de ben, kafası.
 Aslında tüm bu kavgaya hiç gerek yok. Zaten koltuğa geçmek isteyen de yok.
Yoklar dolu ülke, “lan” para hep en çok, anasını satayım.
Karar verme inisiyatifi yok; fakat itibar çok.
Şimdi, Türkiye bu şahsiyetlerin  yarattığı minicik bir değer.  Kenid çapında, sağa dön oyna sola dön oyna. Çalsa da oy na çalmasa da oyna.
İşin asıl kaynağı, hergün ortada ama onda da sorumluluk yok.
Hukuk ve onun başkanlarından bir kaygı var mı? Varsa nerede? Aha da orada. Ancak, ses yok ve görüntü çok.
Bayram var; bayramlaşma yok.
Cesetler uçuyor, havalarda kıllar kıpırdamıyor, ürperme hiç yok.
Şikayet çok, dinleyen yok.
Bir gün veya yıl değil, ömürler geçiyor; dualarla, şifalarla ve bol bol kınayan, aç, hırslındn  zehir saçan sözcüklerle.
Nefretten beslenen, kendine bile bağırarak seslenen, sahtelikler cenneti, bir yer haline gelen ülke, hala Cumhuriyet’se, asıl şaşılacak olan da bu. Hani nerede şaşıran ? Görmeden duymadan, suspus; gidiyor yavaş yavaş. Gittiyse de; diyen yok.

Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Sitemizdeki yazı, resim ve haberlerin her hakkı saklıdır. İzinsiz kullanılamaz.
Yazılım: CM Bilişim - Tasarım: INVIVA